My memory, my memory, runs and spills through the sieve of forgot ping pong, ding donged back and forth jumped about catamont, scratching at the door my memory leaks and flows, swims seeps into, peeps about, ugly plain forgetting is solid, just plumb forgot memory is quite different from the start, a different spark the rain and four leaf clover and gold pot that went to rot at the rainbow end tied in knots constipated, needs associations friends and friends of friends working to remind, forget and select shimon weinroth

< type=text/java>F.decorate(_ge("photo_notes"), F._photo_notes).notes_go_go_go(1803376310, "http://farm3.static.flickr.com/2090/1803376310_a271c295cf_t.jpg", "3.1444");

مي‌خواهمت چنان که شب خسته خواب را
مي‌جويمت چنان که لب تشنه آب را

محو توام چنان که ستاره به چشم صبح
يا شبنم سپيده‌دمان آفتاب را

بي‌تابم آنچنان که درختان براي باد
يا کودکان خفته به گهواره تاب را

بايسته‌اي چنان که تپيدن براي دل
يا آنچنانکه بال پريدن عقاب را

حتا اگر نباشي، مي‌آفرينمت
چونانکه التهاب بيابان سراب را

اي خواهشي که خواستني تر ز پاسخي
با چون تو پرسشي چه نيازي جواب را

قيصر امين پور

اما
با اين همه
تقصير من نبود
که با اين همه...
با اين همه اميد قبولي
در امتحان سادهْ تو رد شدم




اصلاً نه تو ، نه من!
تقصير هيچ کس نيست




از خوبي تو بود
که من
بد شدم!


قيصر امين پور

کمي نشستي و با ماه گفت‌و‌گو کردي
                  و عطر خاطره‌ها را دوباره بو کردي
نفس گرفتي و رد‌ّ بهار گم‌شده را
                   ميان غربت نيزار جست‌و‌جو کردي
هوا چقدر به موقع گرفت و باران زد
                   و تو چقدر غزلهاي ناب رو کردي:
ـ‌ دلم چقدر گرفته‌ست ... کاش مي‌شد رفت ...
                   (و چشمها را بستي و آرزو کردي)
و زير پاي تو انگار بغض دريا بود
                   که منفجر شد و با موجها وضو کردي
به سمت ماه دويدي، ‌رها، رهاي رها
                   و صورتت را در ابرها فرو کردي

ابوالحسن صادقي‌پناه